خطبه 135 نفرين خدا بر تو « يا ابن اللّعين الأبتر و الشّجرة الّتي لا أصل لها و لا فرع أنت تكفيني فو اللّه ما أعزّ اللّه من أنت ناصره و لا قام من أنت منهضه اخرج عنّا أبعد اللّه نواك ثمّ ابلغ جهدك فلا أبقى اللّه عليك إن أبقيت . » ترجمه اى فرزند لعنت‌شده دم‌بريده ، و درخت بىشاخ و برگ و ريشه ، تو مرا كفايت مىكنى ! به خدا سوگند ، كسى را كه تو ياور باشى ، خدايش نيرومند نگرداند و آن‌كس را كه تو دست گيرى ، برجا نمىماند . از نزد ما بيرون رو ، خدا خير را از تو دور سازد . پس هرچه خواهى تلاش كن . خداوند تو را باقى نگذارد ، اگر از آن‌چه مىتوانى ، انجام ندهى . واژه‌شناسى الأبتر : مقطوع النسل يا انسان شرور و پليد . أبعد اللّه نواك : خدا تو را دور گرداند . الجهد : غايت .